Jaja w aptece...

Dziś poniedziałek, więc coś do uśmiechu. To tak, na przyjemnie zapowiadający się tydzień....:)

Pacjent Cz., prywaciarz po 60tce, siwy, lekko sepleniący- braki w uzębieniu, słownictwo proste, w mowie konkretny, troszkę flegmatyczny. Potrafi rzucić „mięsem” w zdaniu, np.: jakiś przerywnik w stylu „k…a”, tu i ówdzie się pojawi; a przy tym jest z niego uważny obserwator resortu ekonomicznego – co wynika z licznych rozmów: „co za pier…lony rząd”, „żyć nie dadzą, dziady, nam, prywaciarzom!”…   

Na pierwszy rzut wydaje się groźny, mrukowaty a wręcz gburowaty, ale przy bliższym poznaniu i kilku owocnych dyskusjach zjednałam sobie pana Cz. i lubimy się.

Leczy się od jakiegoś czasu u urologa – prywatnie. Po którejś  z wizyt dostał rozpoznanie - rak prostaty.  Ale pan Cz. nie załamuje się.

-„Pani! żre mnie to pieruństwo! Ale ja się nie dam! Nie takie rzeczy człowiek miał na głowie. Dobrze pani, że pieniądze są, to prywatnie jeżdżę i 3 razy na tydzień. Ale po co ja - powiedz pani, „k…a”, te składki zdrowotne płace już 40 lat…?!”. 

No i chłop ma racje, jak tu się nie zgodzić,…bo jak by tak chciał czekać na termin „państwowo”, to chyba by z rok trwało nim by się dostał na zabieg. A tak udało mu się wcześniej.

Po kilku tygodniach nieobecności w aptece, przychodzi - a ja, wiedząc, że leżał w tym czasie w domu i dochodził do zdrowia po operacji, pytam prowokująco : 

„No jak tak Panie Cz?… coś pana długo nie było u nas! Stęskniliśmy się za panem!…”

A pan Cz. ze swoją szczerością, machnął ręką i głośno mówi 

-„Pani, „kurna”, musiałem w łóżku leżeć, pieluchy mieć na dupie… pani wie?, a jaja to ja miał większe od głowy!”…