Zaproszenie na kawe

Tak. W aptece też się zdarzają...flirciki z kawą w tle :)

Pan dostawca numer 1- Adam. Zaczęło się niewinnie. Jakoś ponad rok temu zmienił się kierowca u jednego z hurtowników. Zamiast sympatycznego dziadka - pana Józka - na, hmm gadatliwego lowelasa w okolicach pięćdziesiątki. (Chodzi o wiek rzecz jasna.)

Dzień dobry, bla, ble, takie tam kurtuazyjne rozmówki. Jak z każdym dostawcą towaru aptecznego. 

Pewnego pięknego dnia, pana Adama rozbolała głowa. Aptekareczka z powołaniem, sprzedała jakiś lek przeciw migrenie. Następny dzień, pytanie „czy pomogło?”, wywołało lawinę zdarzeń z poradnika podrywacza. I się zaczęło. Co dzień jakieś uśmiechy. Rozmówki - już bardziej osobiste. Zapominania się (z jego strony :)), a to przybicia pieczątki do faktury, a to druku KP, a to wziął zamiast kopii faktury oryginał, to w cyferce się pomylił lub w ogóle zapomniał wziąć dokumenty. Komentarze w stylu: "to wszystko przez tę Czarną.
Szefowa zaczęła krzywo patrzeć i jeszcze bardziej krzywo komentować. 

W końcu mówię, "niechże się Pan skupi na swojej pracy, bo potem mi się bura dostaje, że Pana nie przypilnowałam".

-A kiedy się na kawę umówimy?

-Nie umówimy się na kawę.

-A czemuż to?

-Bo pan jest za stary i nie w moim typie- odpowiedziałam zgryźliwie.

-Co proszę?? A to jędza. Za stary…hahaha.

Pytanie o kawę pojawiało się niemal co dzień.
-No? kiedy ta kawa?
-Nie umówię się z Panem na kawę. Jestem zajęta.

-Ale zajęta, czy zajęta?

-Jedno i drugie.

-Ale jeśli chodzi o faceta to mi nie przeszkadza.  Hmm. Uwielbiam takich gości, co to na kilkanaście frontów działają...Żona w domu obiadki, kapcie, kawusia z mleczkiem, a on w każdej aptece po drodze bajer z panią w białym fartuchu dla sportu, chociaż na uprawiającego sport nie wygląda.

-Ale mi tak, a mojemu facetowi to by przeszkadzało na pewno jeszcze bardziej. Jest duży, łysy i zazdrosny, po co panu kłopoty?

-Hahahaha myślisz, że mu nie dam rady? Zresztą nie wierzę Ci, Ty z łysym? eee

-Wie pan, ja mam nietypowe gusta. Zdziwiłby się pan.

Hmmm odparł z przekąsem i spojrzał z niedowierzaniem.

Następny dzień, pan Adam wnosi towar i od drzwi z szelmowskim uśmiechem krzyczy:
-Ha!, już wymyśliłem. Zgolę włosy i zapiszę się na siłownię!!!!